شاعرى چون مرا بىبهره بگذارند . مانند واو زايدى كه به عمرو بيفزايند و بر الف وصل كلمه اسم در بسم اللّه تنگ گيرند ؟ بعضى نيز گفته‌اند زايدى است كه نيازى بدان نيست . و گويند : واو عمرو ، و بغلة شطرنج ( استر مادهء بازى شطرنج ) يكى است . وثبة الأسد . جستن شير . عبد اللّه بن معتزّ به المعتضد گفت : هنّتك أمير المؤمنين سلامة * برغم عدوّ فى الحديد كظيم و ثبت إليه و ثبة أسديّة * و صلت به صول الظّبا فى الرّيم يعنى : اى امير المؤمنين به رغم دشمن خشمگين گرفتار در زنجير ، تندرستى به تو شاد باش گفت چون شير به سوى او جهيدى و چون آهوان كه به آهوى تمام سفيد يورش برند به سوى او تاختى . وثبة النّمر . ابو العيناء به عربى كه از او پرسيده بود : دربارهء صالح بن شيرازاد چه گويى ، گفت : ناشتا يك گوسفند مىخورد و ناهار گوساله‌اى ، و چون پلنگ روى شكار مىپرد و دشمنش را چون روباه فريب مىدهد . وجه الارض - وجه النّهار . وجه الأمر - وجه النّهار . وجه التخت - وجه النّهار . وجه الخير - قادمة الجناح . وجه الدّهر - وجه النّهار . وجه الصّنيعة - وجه النّهار . وجه القوم - وجه النّهار . وجه النّاصبىّ . ( صورت ناصبى ) « 1 » كه شيعه آن را سياه توصيف مىكند و هر چيز بسيار سياه را بدان مانند كنند ابو بكر خوارزمى اين بيت را گفته :

--> ( 1 ) - ناصبى : كسى كه على بن ابى طالب ( ع ) را دشمن مىدارد . ( م . )